fot.Marcin Czechowicz, Wydawnictwo Murator
Witajcie, w jednym z moich pierwszych postów
- o tutaj - pokazywałam naszą ówczesną sypialnię z kącikiem Dominika. Pisałam również, że przez kilka lat naszego pomieszkiwania sypialnia przechodziła różne metamorfozy kolorystyczne, które obiecałam "kiedyś tam" pokazać.
I dziś właśnie to czynię;)
Dogrzebałam się w archiwum do zdjęć sypialni z różnych okresów, niestety część zdjęć mieszkania przepadła, kiedy to padł nam dysk z zasobami wszelakimi, których nie skopiowałam...humanistka ze mnie 100-procentowa...
Na początek wersja pierwotna pomieszczenia, jaką zastaliśmy kupując mieszkanie i zaraz po odświeżeniu ścian i wymianie okien
A teraz uwaga - nastąpi porażenie - miałam wizję bardzo "buduarowej", że tak powiem sypialni:) i wszystkie ściany machnęłam na intensywny ciemny róż:)
Ten kolor na wszystkich ścianach w tak małym i wąskim pomieszczeniu jest dowodem na to, że "pierwsze mieszkanie dla wroga..... ".
Niestety mam tylko jedno zdjęcie sypialni z tego okresu i w tym kolorze.
Sam kolor nie był taki zły, na zdjęciu wyszedł bardziej intensywny niż w realu, ale teraz wiem, że źle zagrałam z dodatkami. Gdyby dać jasne, kremowe lub lniane zasłony, czarne kute dodatki, jasną narzutę, pewnie nie byłoby źle:)
A tak - wyszło jak widać...
W związku z powyższym, po niedługim czasie, ściany zostały przemalowane - główna ściana z łóżkiem na oliwkową zieleń, reszta na kremowo.
Z czasem sypialnię zaczęłam zagęszczać i "udomawiać", doszły dodatki, komody, półka, no i kuty zagłówek łóżka, długo obmyślany przeze mnie:)
Potem główną ścianę przemalowałam znowu - tym razem na kremowo-beżowo. Ten kolor dawał więcej możliwości aranżacyjnych i tak naprawdę za każdym razem wyglądał inaczej, w zależności od kolorów, z jakimi się go zestawiało.
Próbowałam więc dodatków różowych...
... i żółtych...
... aż przyszła pora na błękity, które pozostały na dłużej - najpierw jako dodatki, a później jako kolor ścian
Poniżej sypialnia zamieszkana już z Dominikiem sprzed ponad roku
Mam nadzieję, że nie zanudziłam Was tą historią:) Bardzo, bardzo Wam dziękuję za wszystkie komentarze i za to, że chce Wam się do mnie pisać:) Cieszę się, że zaczął się weekend, bo w końcu będę mogła nadrobić zaległości blogowe i poczytać i obejrzeć, co tam Siostry nowego zmontowałyście w swoich chałupkach...:))
